Çocuğumuzun Yatağını Ne Zaman Ayırmalıyız?

Çocuğun yatağını ayırma konusunda, uzmanlar ve pedagoglar tarafından farklı görüşler belirtilmiş ortak bir noktada maalesef buluşamamışlardır. Ama çoğunluk görüşe göre Çocuğun yatağını, doğduğu günden itibaren ayrı tutmak en sağlıklı olanıdır. En fazla yapılabilecek şey anne babanın odasında olabilir ancak o da ayrı yatakta olmak şartı ile. Daha sonra çocuğu odadan ayırmak güç olduğu için aslında doğduğu günden itibaren ayrı tutmak en güzelidir. İmkanınız varsa anne babanın,çocuğa en çabuk şekilde ulaşabileceği bir yerde yani yatak odasına en yakın odada çocuğun odasını hazırlamak önemlidir. Yeni doğan bebeklerin bakımlarının sık olması, emzirilmesi ve altının değiştirilmesinin süreklilik arz etmesi, uyku düzeninde belirsizlik olması nedeniyle, annenin çocuğun odasında yan da başka bir yatakta yakın olma ihtiyacı olabilir ama bunu da tavsiye etmiyorlar. En sağlıklısı çocuğun odasının ayrı olması.

Anne ile aynı yatakta yatan çocuk da bağımlı kişilik oluşacak diye bir şey söylemek söz konusu olamaz. Çünkü bu durumu sadece bu olaya bağlayamayız. Bağımlı kişilik de diğer faktörler arasında annenin çocuğuna çok düşkün olması, ihtiyaçlarını hemen karşılamak için acele etmesi, annenin çocuğa bağlı olması, annenin kendi yakın çevresiyle işiyle eşiyle gündelik sorunlar yaşaması, Çocuğa karşı kendisine bağlıymış başka şekilde yaşayamaz gibi davranması, çocuk da ileri ki zamanlarda bağımlı kişilik gelişir. Burada çocuğun kendi yatağı olduğu halde sürekli yatması zaman içerisinde anne ile çocuk arasında bağımlı kişilik oluşmasına neden olabilir.

Pedagoji de en sağlıklı olan yöntem çocuğun yatağı ile beraber odasını da ayırmaktır. ilk 6 7 ayda farkındalığın oluşmadığı çocuk da yatak ayırmayı yapmaz isek bu ilerde ayırmada daha zor bir süreç sizi bekliyor demektir. Aynı odada kalan çocuklarda kendisinin ayrı bir birey olduğu, annesinin babasının ayrı bir çift olduğu bilinci gecikiyor. İlerleyen süreçte çocukta farkındalık arttığı için ayrılıkta sıkıntılar daha büyük oluyor. Bir çocuğun bir alışkınlığa, bir duruma adapte olması için en az 5 6 haftalık bir süreyi tanımamız gerekir. Bir diğer önemli hususta bir çocuğa bir alışkanlık verirken ikinci bir alışkanlık vermemeliyiz. Örneğin; yatak ayırması yaparken tuvalet eğitimi vermemeliyiz. Bu dönemde çok sabırlı olmalıyız kesinlikle bir alışkanlık üzerine odaklanmalıyız, asla kızmamalıyız sabretmeliyiz. Neden korkuyorsun, korkulacak ne var gibi cümleler kullanmamak gerekir. Çocuk istediğinde ebeveynlerden birinin yanına hemen gitmesi bu süreci daha çabuk atlatmada alınabilecek önlemlerden bazılarıdır.