Yedi Meşaleciler

YEDİ MEŞALECİLER

  • Hiçbir fikir ve ideoloji şiir yazmak için kullanılamazdı.
  • Bu takıma göre gerçek şiir, sanat için yazılan, samimi ve yenilik dolu olan şiirlerdir.
  • Sanat için sanat anlayışı benimsenmiştir.
  • Edebiyatta daima yenilik, içtenlik, canlılık aranmalıdır ve bununla beraber taklitten uzak durulmalıdır.
  • Geleneksel temalar yerine yeni temalar bulunmalı ve bu arayış sırasında da batılı ilkelere göre sanat yapılmalı.
  • Şiirde konu zenginliği sağlamak amacıyla hayalden yararlanılıyor.
  • Şiirde ölçü; hece ölçüsüdür.
  • Çarpıcı imge ve benzetmelerle zenginleştirdikleri şiirleri, ustalıkla yapılmış birer tablo değeri taşır.
  • Fransız sembolistlerin etkisinde kalmış bir sanat anlayışı söz konusudur.
  • Edebiyatımızda kısa süreli bir yankı uyandıran Yedi Meşaleciler, hedeflerine gerçekleştiremeden dağılmışlardır.

Yedi Meşaleciler Topluluğunun Sanatçıları

SABRİ ESAD SİYAVUŞGİL (1907-1968)

  • Eserlerinde ilgi çekecek derecede yer verdiği ev içi eşya ve tasvirlerinden sonra; özellikle çevirileri ve edebiyatı yakından takip eden denemeleriyle edebiyatla olan bağlantısını sürdürmüştür.
  • Aynı zamanda bir psikoloji profesörü olarak ilmi kendisini ilmi çalışmalara vermiştir.
  • Şiirlerini Odalar ve Sofalar adlı kitapta topladı.
  • Şiirler yazarak sanat hayatına ilk adımı atmıştır.
  • Empresyonist bir ressam edasıyla eşya ve görünüm tasvirlerine ait canlı şiirler yazmıştır.
  • Bir süre tiyatro eleştirmenliği ve çeşitli gazetelerde fıkra yazarlığı yapmıştır.
  • Edebiyatımıza bazı önemli çeviri eserleri katmıştır.

Şiir: Odalar ve Sofalar

İnceleme: İstanbul’da Karagöz ve Karagözde İstanbul, Psikoloji ve Terbiye Bahisleri, Karagöz, Folklor ve Milli Hayat, Roman ve Okuyucu

YAŞAR NABİ NAYIR (1908-1981)

  • Şiirlerini Kahramanlar ve Onar Mısra adlı kitaplarda toplamıştır aynı zamanda sadece şiir değil diğer edebiyat türlerinde eserler vermiştir.
  • 1933 yılında çıkardığı Varlık dergisini ömür boyu devam ettirdi. Bu dergi Türk edebiyatının gelişmesinde, yeni kabiliyetlerin tanıtılmasında ve yetişmesinde önemli rol oynamıştır ayrıca Varlık yayınlarıyla da bir edebiyat kütüphanesi kurdu.
  • Kendi adıyla ya da Muzaffer Reşit takma adıyla derlediği, hazırladığı antoloji ve tanıtma kitaplarının sayısı a ltmışı geçer. Bir ara yalnız çağdaş dünya edebiyatını konu edinmiştir ve bununla birlikte aylık Cep dergisini çıkardı.
  • Edebiyattaki ününü yayıncılıkla sağlamıştır.

Şiir: Onar Mısra, Kahramanlar

Öykü: Sevi Çıkmazı

Roman: Âdem ile Havva, Bir Kadın Söylüyor

Tiyatro: Köyün Namusu, Mete, İnkılâp Çocukları, Beş Devir

MUAMMER LÜTFİ BAHŞİ (1903-1947)
  • Eserlerinde ilk şiirlerinde aruz ölçüsünü kullandıktan sonra hece ölçüsüne yönelmiştir en son da serbest nazımda karar kılmıştır.
  • Şiirlerinde işlediği konular genellikle milli konulardır.
  • Yedi Meşale Topluluğu içindeki en az tanınan şairimizdir.
  • 1928 yılında Meşale dergisinin kapanması üzerine topluluk da dağılmış ama daha sonra Yedi Meşaleciler 1933’te Varlık Dergisi’nde tekrar birleştirmişlerdir. Ancak diğer üyelerin düşüncelerinin uzağında kalan Muammer Lütfi onlar arasında yer almamıştır.
  • Yedi Meşalede çıkan şiirlerinden başka, şiirlerine dönemin tanınmış dergilerinde rastlanmamış ve şiirlerini kitaplaştırmamıştır.
  • Topluluğun dağılmasından sonra bütünüyle edebiyattan da kopmuştur.
VASFİ MAHİR KOCATÜRK (1907-1961)
  • Şiirlerini Tunç Sesleri, Geçmiş Geceler, Bizim Türküler, Ergenekon adlı kitaplarda topladı.
  • Edebiyat tarihi ve incelemesi üzerine yoğunlaşmış şairimizdir.
  • Halk şiiri biçim özelliklerinden yararlanarak hece ölçüsüyle yazmıştır ve işlenen konular da; vatan, millet sevgisi, ulusal bilinç, kahramanlık, fedakârlıktır.
  • Epik anlatımla yazdığı şiirleriyle tanınmıştır.
  • Şiir haricinde manzum oyunlar da yazmıştır.
  • Bir sanatçı olmaktan çok edebiyatla ilgili kitap ve araştırmalarıyla tanınmıştır.

Şiir: Tunç Sesleri, Geçmiş Geceler, Ergenekon, Bizim Türküler, Hayat Şarkıları, Dağların Derdi

Oyun: Yaman, On İnkılâp, Sanatkâr

Araştırma-İnceleme: Saz Şiiri Antolojisi, Türk Edebiyatı Antolojisi, Türk Nesir Antolojisi, Meşhur Beyitler, Türk Edebiyatı Tarihi

CEVDET KUDRET SOLOK (1907-1992)
  • Birinci Perde adlı kitabında şiirlerini topladı.
  • Roman ve tiyatro türlerinde de eser veren Cevdet Kudret, okul kitapları ve edebiyat tarihimizle ilgili önemli eserleri edebiyatımıza katmıştır.
  • Önceleri edebiyata şiir ile başlamıştır fakat daha sonra öykü, roman ve tiyatro türünde eser vermiştir.
  • Şiirlerinde genellikle bireysel duygular, özlem, yalnızlık, kıskançlık gibi konuları işlemiştir.
  • Romanlarında ise daha çok kendi yaşamını konu almıştır.
  • Edebiyatla ilgili önemli inceleme ve araştırmaları vardır. Dil üzerine denemeler de yazmıştır.

Şiir: Birinci Perde

Öykü: Sokak

Tiyatro: Tersine Akan Nehir, Rüya İçinde Rüya, Danyal ve Sara, Kurtlar

Roman: Havada Bulut Yok, Karıncayı Tanırsınız, Sınıf Arkadaşları

Araştırma: Edebiyat Bilgileri, Türk Edebiyatında Hikâye ve Roman, Orta Oyunu, Karagöz

Deneme: Dilleri Var Bizim Dile Benzemez

ZİYA OSMAN SABA (1910-1957)
  • Grubun şiire en sadık olan şairidir.
  • Sebil ve Güvercinler, Geçen Zaman, Nefes Almak adlı kitaplarında şiirlerini toplamıştır.
  • Şiirlerinin yanında; hikâyeler de yazmıştır.
  • Özellikle ev içi şiirleri yazmıştır ve bir başka şaire yani Behçet Necatigil’e örnek olmuştur.
  • Şair hatıraları ve yalnızlık duygusunu şiirlerinde başarıyla ele almıştır.
  • Şiirlerinde işlediği konular şu şekildedir; anılara düşkünlük, çocukluk özlemi, ev-aile sevgisi, yoksul yaşamalara karşı utanç ve acıma, Allah’a kulluk, kadere boyun eğiş, küçük mutluluklarla yetinme, ölüm yakınlığı, öte dünya özlemi…
  • Hece ölçüsünü, duraklarında değişiklik yapmadan kullanmıştır.
  • Serbest şiire ait örnekler de vermiştir.
  • Ziya Osman, bütün insanların mutlu olduğu ve herkesin hoşgörü içinde yaşadığı bir dünya özlemiyle yaşar. Bu yönüyle Yunus Emre ve Mevla’na geleneğinin modern çağdaki sesidir.
  • Gözlemci ve dışa vurumcu bir bakış açısına sahiptir.
  • Anı karakteri genellikle hikayelerinde vardır.

Şiir: Sebil ve Güvercinler, Nefes Almak, Geçen Zaman

Öykü: Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi, Değişen İstanbul

KENAN HULUSİ KORAY (1906-1944)
  • Edebiyata adım atması öğrencilik yıllarına denk gelir.
  • “Servet-i Fünun” dergisinde yayınlanan ilk hikâyelerinin ardından, aynı dergiye yazan diğer altı arkadaşı ile birlikte, edebiyatımızda “Yedi Meşaleciler” diye anılan topluluğu oluşturdular.
  • Bu topluluk içlerindeki tek hikâye yazarıdır.
  • Yaşadığı zaman zarfında beş hikâye kitabı yayınlamış, “Osmanoflar” romanı ve kısa hikâyelerinin birçoğu gazete sayfalarında kaybolup gitmiştir.
  • Küçük hikâye tarzını gazeteciliğinin de etkisiyle benimseyen sanatçı, Cumhuriyet döneminde korku türünde örnek veren ilk hikâyecidir.
  • Hikâyeleriyle önem kazanan sanatçı daha sonraları küçük hikâye tarzını benimsemiştir.
  • İlkin ahenkli, şiirsel öyküler yazdıktan daha sonra gerçekçi öyküye yönelmiştir. Konular: Halkı, işçiyi, köylüdür. Psikolojik konularda da öykü yazmıştır.
  • Cumhuriyet Döneminde korku türünde örnekler veren ilk hikâyecidir. “Bahar Hikâyeleri” adlı eserindeki bazı öykülerinde “korku” ve “esrar” temasını işlemiştir.

Öykü: Bir Yudum Su, Bahar Hikâyeleri, Bir Otelde Yedi Kişi, Son Öpüş (uzun hikâye)

Roman: Osmanoflar

AYT Edebiyat Ana Sayfa